ซอฟต์แวร์แผนภาพกิจกรรม UML

ในแผนภาพกิจกรรม จุดเริ่มต้นมีเพียงหนึ่งเดียว แต่จุดสิ้นสุดอาจมีหลายจุดได้

แผนภาพกิจกรรมกำหนดว่าการตั้งชื่อกิจกรรมต้องปฏิบัติตามวลีที่เป็นกริยาวัตถุ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการใช้วัตถุเป็นกิจกรรมหรือการไม่ชัดเจนในการดำเนินการ

ไม่ ในกรณีปกติ การแยกและการรวมจะมีอยู่พร้อมกัน แต่ก็มีกรณีที่มีเพียงการแยกโดยไม่มีการรวม

เลนจะจัดกลุ่มกิจกรรมหรืองานตามวัตถุที่ดำเนินการ โดยแต่ละกลุ่มจะใช้เลนเพื่อแยกออกจากกัน ซึ่งจะอธิบายการย้ายของกิจกรรมหรืองานได้อย่างชัดเจน และยังแสดงให้เห็นว่ากิจกรรมหรืองานเหล่านี้ใครเป็นผู้ดำเนินการ
แต่ละเลนจะตั้งชื่อตามชื่อของวัตถุหรือชื่อของผู้ดำเนินการ ซึ่งชื่อเหล่านี้จะต้องไม่ซ้ำกันในแผนภาพกิจกรรมเดียวกัน

1. เรียงลำดับจากบนลงล่าง จากซ้ายไปขวา
2. พยายามจัดกิจกรรมให้อยู่ในแนวเดียวกัน
3. เส้นเชื่อมกิจกรรมไม่ควรตัดกัน
4. ควบคุมจำนวนกิจกรรมให้อยู่ระหว่าง 10-15 กิจกรรม

1. แผนภาพกิจกรรมสามารถแสดงสถานการณ์การทำงานพร้อมกันได้ แต่ผังงานไม่สามารถทำได้

2. แผนภาพกิจกรรมเน้นที่วัตถุ แต่ผังงานเน้นที่กระบวนการ

3. แผนภาพกิจกรรมอธิบายกฎที่ลำดับของกิจกรรมของวัตถุต้องปฏิบัติตาม โดยเน้นแสดงพฤติกรรมของระบบ ไม่ใช่กระบวนการจัดการของระบบ ในขณะที่ผังงานเน้นอธิบายกระบวนการจัดการโดยมีโครงสร้างหลักคือ ลำดับ, สาขา, และการวนซ้ำ ซึ่งแต่ละกระบวนการจัดการมีลำดับและความสัมพันธ์ทางเวลาที่เข้มงวด

1. แผนภาพกิจกรรมเป็นเชิงเทคนิค เป็นมุมมองแบบไดนามิกของการสร้างแบบจำลอง UML ใช้ในขั้นตอนการออกแบบระบบซอฟต์แวร์ เป็นแผนภาพสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้มีส่วนร่วม ในขณะที่ BPMN เป็นเชิงธุรกิจ ใช้ในการอธิบายกระบวนการทำงาน สามารถสร้างไฟล์ประกาศที่สามารถดำเนินการได้สำหรับเครื่องมือการจัดการกระบวนการ
2. โดยรวมแล้ว แผนภาพ BPMN เข้าใจง่ายกว่าสำหรับผู้ที่มีส่วนได้เสียในธุรกิจ
3. BPMN มีองค์ประกอบการสร้างแบบจำลองพิเศษที่ทำให้เหมาะสมกับวัตถุประสงค์ทางธุรกิจมากขึ้น ในขณะที่องค์ประกอบการสร้างแบบจำลองของแผนภาพกิจกรรมจะง่ายและเป็นเอกเทศมากกว่า
4. BPMN เหมาะสมกว่าในการสร้างแบบจำลองการโต้ตอบ B2B